Blog Adama Porembińskiego

     Wczoraj czytałem książkę pt. „O psie, który jeździł koleją”. Opowiada ona o psie imieniem Lampo. Był to średniej wielkości kundel. Pies zawsze służył na stacji, a jego opiekunem był kolejarz.
     Pewnego dnia na stację przyjechała rodzina kolejarza, żeby odwiedzić czworonoga. Gdy kolejarz rozmawiał z bufetowym nie zauważył, że Adele – jego córka – bawi się na torach. Od razu do niej pobiegli, bo zobaczyli, że jedzie pociąg torami, na których bawi się Adele. Kolejarz z bufetowym byli tuż tuż… aż tu nagle Lampo ich prześcignął z zepchnął Adele z torów.
Niestety, sam zginął pod kołami pociągu.
     Od tamtego wydarzenia na stacji w Marittimie stoi pomnik psa Lampo.

Adam

     W wiosenną sobotę mama postanowiła, że pojedziemy na wycieczkę rowerową.
     Po południu pojechaliśmy samochodem do lasu, żeby jeździć razem na rowerach. Gdy tak jechaliśmy postanowiłem, że pojadę trzymając kierownicę tylko jedną ręką. Spróbowałem to zrobić na prostej i gładkiej ścieżce.
Bałem się, że się przewrócę ale mi się udało.
Potem powiedziałem to mamie – bardzo się ucieszyła.
     Jechaliśmy, jechaliśmy, aż na ścieżce zobaczyliśmy coś, co się poruszało, więc się zatrzymaliśmy. Okazało się, że to padalec. Tata ostrożnie go wziął i przeniósł na pobocze.
     Ta wycieczka rowerowa była wspaniała. Zapamiętam ją, bo nauczyłem się jechać na rowerze trzymając kierownicę jedną ręką.

Adam